‘ถ้า’ฉันเก็บเวลาในขวดแก้วได้
สิ่งแรกที่ฉันจะทำ…
คือสะสมคืนวัน
ที่ล่วงเลยมานิรันดร์
เพียงเพื่อมอบมันแก่เธอ
‘ถ้า’ฉันสามารถ
ทำให้คืนวันเป็นอมตะ
หรือเพียงแต่คำพูด…
จะทำให้ความหวังเป็นจริงขึ้นมาได้
ฉันจะเก็บทุกโมงยาม
ราวสมบัติอันล้ำค่า เพื่อมอบแก่เธอ
แต่ดูราวกับจะไม่มีเวลาเพียงพอ
ที่จะทำในสิ่งที่ฉันต้องการ
หรือแม้แต่จะหาสิ่งนั้นให้พบ
ฉันวิงวอนเพียงเพื่อจะรู้ว่า
เธอเท่านั้น…
ที่ฉันต้องการก้าวผ่านกาลเวลาด้วย
ถ้าฉันมีกล่องสักใบ
สำหรับใส่ความหวังและความฝัน
ที่ไม่เคยเป็นจริง…
กล่องนั้นคงจะว่างเปล่า
หากเปี่ยมด้วยความทรงจำ
ที่เธอได้ตอบสนองฉัน
หนังสือเรื่อง เวลาในขวดแก้ว โดย ประภัสสร เสวิกุล
บทความ
