เราหลงลืมอะไรบางอย่าง ?

อย่าทำให้ศัตรูของท่านเจ็บปวดเพียงน้อยนิด

- Niccolò Machiavelli

ไม่มีทางที่จะหลีกเลี่ยงสงคราม มันมีแต่การช่วงชิงโอกาสเท่านั้น

- Niccolò Machiavelli

สงครามนั้นเกิดขึ้นได้ในยามที่มนุษย์ต้องการ 

และเราจำเป็นต้องมีอาวุธเมื่อเราไม่มีความหวังที่จะผละจากมัน

- Niccolò Machiavelli

เหล่าทหารหาญเป็นแค่ไอ้สัตว์โง่ๆ ที่ถูกใช้เป็นเบี้ยในนโยบายด้านต่างประเทศเท่านั้น

- เฮนรี่ คิสซิงเกอร์

ต้องให้คนตายกว่า 15,000 คนกว่าจะได้พลตรี 1 นาย

- เฟอร์ดินานด์ ฟอคช์

จะดีกว่าถ้าเราสู้เพื่อบางอย่าง ดีกว่าจะอยู่เพื่อ (อะไร) สักอย่าง

- นายพลจอร์จ เอส. แพตตัน

อย่าขัดขวางศัตรู เมื่อเขากำลังทำพลาด

- นโปเลียน โบนาปาร์ต

อย่าแตะต้องอะไรโดยไม่จำเป็น ระวังหญิงงามในงานเต้นรำ 

และสวนสาธารณะซึ่งอาจมีสายลับ จักรยาน ปืนลูกโม่ เครื่องแบบ อาวุธ ซากม้าและคนที่นอนบนถนน

 -- สิ่งเหล่านี้จะไม่อยู่ที่นั่นโดยบังเอิญหรอก

- สมุดคู่มือทหารโซเวียต, ช่วงทศวรรษ 1930

สิ่งหนึ่งที่เป็นอันตรายที่จะสู้กับพวกอเมริกัน ก็คือ พวกอเมริกันไม่เคยอ่านสมุดคู่มือ และพวกเขาก็ไม่ได้ถูกบังคับในรบตามแบบ

- สมุดบันทึกของนายเรือโทของโซเวียต

ชัยภูมิที่ดีของรถถังคือที่ที่ไม่มีอาวุธต่อต้านรถถัง

- รูปแบบการรบของกองทัพโซเวียต

เอาล่ะ พวกมันอยู่ทางซ้าย อยู่ทางขวา อยู่ข้างหน้าและอยู่ข้างหลัง ตอนนี้มันหนีเราไม่ได้แล้ว!

- พลโทลูอิส บี. พูลเลอร์, ฉายา "Chesty

"

งานเอกสารกำลังจะทำลายกองทัพหมดแล้ว

- พลโทลูอิส บี. พูลเลอร์, ฉายา "Chesty"

เหล่าทหารเรือเมื่อมองเพศแม่แล้วจะมีความรู้สึกอยากเป็นผู้หญิง

- พลเรือตรีเจมส์ อาร์. ฮอกก์

ถ้าดาบของเจ้าหัก ก็ตีมันด้วยตอไม้ 

ถ้าไม่มีตอไม้ ก็ใช้กำปั้นต่อยมัน 

และถ้าเจ้าเจ็บมือ

 ก็กัดมันด้วยฟันนี่แหละ

- พลเอก มิคาอิล ไอ. ดราโกมิรอฟ, "Notes for soldiers" 1890

เรากำลังเดินโซเซ ถ้ารถถังมา ก็โปรดให้พระเจ้าช่วยรถถังไปเถอะ

- พันเอกวิลเลี่ยม โอ. ดาร์บี้

กองทัพมีหน้าที่แก้ไขคำของนักการฑูตจากผิดเป็นถูก

- โจเซฟฟุส เดเนี่ยลส์

ท่านสุภาพบุรุษ เรากำลังถูกฆ่าบนชายหาด เข้าไปบนบก แล้วถูกฆ่ากันเถอะ

- พลเอกนอร์แมน โคต้า, หาดโอมาฮ่า, 1944

ให้ไฟแก่คนคนหนึ่ง เขาจะอบอุ่นหนึ่งวัน จุดไฟให้แก่คนคนนั้น เขาจะอบอุ่นไปชั่วชีวิต

- จ่าสิบเอกทิโมธี เอ. บรีน

ผมไม่ชอบคำว่า "ระเบิด" เลย มันไม่ใช่ระเบิด มันคืออุปกรณ์ที่ทำให้ระเบิดต่างหาก

- Jacques le Blanc, เอกอัครราชฑูตฝรั่งเศสในประเทศนิวซีแลนด์, กล่าวถึงการทดลองระเบิดปรมาณูของฝรั่งเศสในมหาสมุทรแปซิฟิก

เราไม่ได้จะทำไอ้ห่าคอนเฟล็กที่นี่นะโว้ย

- พันเอกชาร์ลี เบควิธ, ผู้ก่อตั้งหน่วยเดลต้า ฟอร์ซ

คำคมขงเบ้ง

เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต

* ถ้าคุณหัวเสีย คุณจะเสียหัว

* อย่าไล่สุนัขให้จนตรอก อย่าต้อนคนให้จนมุม

* อำนาจที่ปราศจากเหตุผล คือ อำนาจของคนพาล อำนาจที่ปราศจากความเมตตา คือ อำนาจที่นำมาซึ่งความปราชัย

* ถ้าคุณคิดจะเป็นใหญ่ คุณก็จะได้เป็นใหญ่ ถ้าคุณคิดอยากเป็นอะไร คุณก็จะได้เป็นสิ่งนั้น

* เพราะแสวงหา มิใช่เพราะรอคอย เพราะเชี่ยวชาญ มิใช่เพราะโอกาส เพราะสามารถ มิใช่เพราะโชคช่วย ดังนี้แล้ว "ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน"

* นกทำรังให้ดูไม้ ข้าเลือกนายให้ดูน้ำใจ

* ผู้ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ ผู้ที่ทำตนให้เล็กที่สุด ผู้ที่เล็กที่สุดก็จะกลายเป็นผู้ที่ใหญ่ที่สุด ผู้ที่มีเกียรติ คือ ผู้ที่ให้เกียรติผู้อื่น

* จริงคือลวง ลวงคือจริง ถ้าคุณคิดว่าข้าศึกมีทางเลือกเพียง 2 ทาง จงแน่ใจได้ว่าเขาจะเลือกทางที่ 3

* ถ้าสติไม่มา ปัญญาก็ไม่มี

* มังกรถ้าไร้หัว หางก็ตีกันเอง ถ้าคานบนเอน คานล่างก็เบี้ยว ถ้าเสาเอกเฉียง เสาโทก็เฉ

* คนมองไม่เห็นการณ์ไกล ภัยก็จะมาถึงตัว คนไม่รู้จักตัดไฟ ภัยก็จะน่ากลัว

* ยามเรืองรุ่งพุ่งเปรี้ยงดุจเสียงฟ้า แม้เทวายังสยบหลบทางให้ จะหยิบดาวเดือนชมก็สมใจ คงร้องให้วันหนึ่งแน่ คราวแพ้มี

* ไม้คดใช้ทำขอเหล็กงอใช้ทำเคียว แต่ คนคดเคี้ยวใช้ทำอะไรไม่ได้เลย

* เล่นหมากรุก อย่าเอาแต่บุกอย่างเดียว เดินหมากรุกยังต้องคิด เดินหมากชีวิต จะไม่คิดได้อย่างไร

* เมื่อเสียหลักก็ต้องหลบอย่างฉลาด เมื่อพลั้งพลาดต้องรู้หลึกใส่ปลีกหาง ค่อย ๆ คิด ค่อย ๆทำ ค่อยคลำทาง จึงจะย่างสู่จุดหมายเมื่อปลายมือ

* ปลาใหญ่มักตายน้ำตื้น

* เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต

* ถ้าสติไม่มา ปัญญาก็ไม่มี

* เมื่อใครสักคนหนึ่ง ทำผิด ท่านอย่าเพิ่งตำหนิหรือต่อว่าเขา เพราะถ้าท่านเป็นเขาและตกอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นเดียว กับเขา ท่านอาจจะตัดสินใจทำเช่นเดียวกับเขาก็ได้

* การบริหารคือการทำงานให้สำเร็จโดยอาศัยมือผู้อื่น

* ผู้ปกครองระดับธรรมดา ใช้ความสารมารถของตนอย่างเต็มที่ ผู้ปกครองระดับกลาง ใช้กำลังของคนอื่นอย่างเต็มที่ ผู้ปกครองระดับสูง ใช้ปัญญาของคนอื่นอย่างเต็มที่

* อ่านคนออก บอกคนได้ ใช้คนเป็น

* เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ใช่ หรือ อาจจะ" เขามีความหมายว่า "อาจจะ" เมื่อนักการฑูตพูดว่า "อาจจะ" เขามีความหมายว่า "ไม่" เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ไม่" เขาไม่ใช่นักการฑูต เพราะนักการฑูตที่ดีจะไม่ปฏิเสธใคร

* เมื่อสุภาพสตรีพูดว่า "ไม่" หล่อนมีความหมายว่า "อาจจะ" เมื่อสุภาพสตรีพูดว่า "อาจจะ" หล่อนมีความหมายว่า "ใช่ หรือ ได้" เมื่อสุภาพสตรีพูดว่า "ใช่ หรือ ได้" หล่อนไม่ใช่สุภาพสตรี

* คิดทำการใหญ่ อย่าสนใจเรื่องเล็กน้อย

* ตาสามารถมองเห็นสิ่งที่ไกลได้ แต่ไม่สามารถ มองเห็นคิ้วของตน คนส่วนใหญ่ใส่ใจกับผลได้ระยะสั้นเท่านั้น แต่คนฉลาดอย่างแท้จริงจะมองไปยังอนาคต

* อำนาจที่ปราศจากเหตุผล คือ อำนาจของคนพาล อำนาจที่ปราศจากความเมตตา คือ อำนาจที่นำมาซึ่งความปราชัย

* ยามเรืองรุ่งพุ่งเปรี้ยงดุจเสียงฟ้า แม้เทวายังสยบหลบทางให้ จะหยิบดาวเดือนชมก็สมใจ คงร้องให้วันหนึ่งแน่ คราวแพ้มี

* ตัดไผ่อย่าไว้หน่อ ฆ่าพ่ออย่าเหลือลูก คิดทำการใหญ่ ใจคอต้อง...มหาญ

* ข้าพเจ้ายอมทรยศต่อคนทั้งโลก ดีกว่าให้คนในโลกทรยศต่อข้าพเจ้า

* เป็นแม่ทัพแล้วไม่กล้าตัดหัวคน เป็นแม่ทัพที่ดีไม่ได้

* คนฉลาดปราดเปรื่อง เขานั่งนิ่งสงวนคม

* ไม่มีใครเลี้ยงอาหารใครเปล่า ๆ โดยไม่หวังผลประโยชน์ตอบแทน

* ศัตรูที่ร้ายเหลือ ไม่เท่าเกลือเป็นหนอน

* ความรู้ คือ อำนาจ

* นั่งภูดูเสือ กัดกัน

* เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน ฉะนั้นจึงอย่าประมาท

* ถ้าเป็นกษัตริย์ แล้ว ไม่โลภ ก็ เป็นกษัตริย์ ที่ดีไม่ได้ ถ้าเป็นนักบวชแล้วโลภ ก็ เป็นนักบวช ที่ดีไม่ได้

* ตาสามารถมองเห็นสิ่งที่ไกลได้ แต่ไม่สามารถ มองเห็นคิ้วของตน

* น้ำไหลลงสู่ที่ต่ำฉันใด เราก็กลายเป็นคนฉลาดในช่วงเวลาลำบากฉันนั้น

* ดวงอาทิตย์ทำให้ทุกสิ่งกระจ่างชัด แต่ เรายังต้องทำความเข้าใจในส่วนที่มืด ซึ่งยังคงดำรงอยู่

คําคมสอนใจ

# โลกกลมๆใบนี้ ไม่มีอะไรที่ได้มาฟรีๆ

# อยู่ให้ไว้ใจ ไปให้คิดถึง

# คนเราต้องเดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลย

# ไม่ต้องสนใจว่าแมวจะสีขาวหรือดำ ขอให้จับหนูได้ก็พอ

# ยิ่งมีใจศรัทธา ยิ่งต้องมีสายตาที่เยือกเย็น

# ในโลกกลมๆ ใบนี้ไม่มีคำว่าแน่นอน

# ความปราถนาอย่างแรงกล้า นั่นแหละคือเหตุผล

# คนเราเมื่อม้าตาย ก็ต้องลงเดิน

# คนเราจะไม่ต้องใช้สมองเลย ถ้าพูดแต่ความจริง

# ท้อแท้ได้แต่อย่าท้อถอย อิจฉาได้แต่อย่าริษยา พักได้แต่อย่าหยุด

# เหตุผลของคนๆ หนึ่ง อาจจะไม่ใช่เหตุผลของคนอีกคนหนึ่ง

# ถ้าคุณไม่ลองก้าว จะไม่มีวันรู้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไร

# ปัญหาทุกอย่าง ล้วนอยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น

# น้ำใจส่วนน้ำใจ เหตุผลส่วนเหตุผล

# เรื่องดีหรือเรื่องร้ายทางที่ดีบอกกันก่อน

# หนทางยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ

# เราจะเห็นค่าความอบอุ่น ก็ต่อเมื่อเราผ่านความเหน็บหนาวมาแล้ว

# อันตรายที่สุดสำหรับชีวิตคนเรา คือ การคาดหวัง

# เริ่มต้นดีแล้ว ลงท้ายก็ต้องดีด้วย

# สวรรค์นั้นพึ่งยาก คนนั้นพึ่งยากกว่า

# อย่ายอมแพ้ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่

# จงใช้สติ อย่าใช้อารมณ์

# เบื้องหลังความเข้มแข็ง สมควรมีความอ่อนโยน เบื้องหลังของสติ สมควรมีอารมณ์

# ไม่มีคำว่าบังเอิญในเรื่องของความรัก มีแต่คำว่าตั้งใจ

# ยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป

# หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใส

# หลังผ่านปัญหา จะรู้ว่าปัญหานั้นเล็กนิดเดียว

# ไม่เป็นขุนนางน่ะได้ แต่ไม่เป็นคนไม่ได้

# มีแต่วันนี้ ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง

# เมื่อวานก็สายเกินแก้ พรุ่งนี้ก็สายเกินไป

ชีวิต ความตาย และการอยู่รอด

กฤษณมูรติ : บรรยาย

กรรณิการ์ พรมเสาร์ : แปล

จาก คำบรรยาย เรื่องการดำรงชีวิต ชุดที่ ๓ :

 

ชีวิต ความตาย และการอยู่รอด

มะขามต้นนั้นสวยสง่าเก่าแก่ เต็มไปด้วยฝัก ใบใหม่อ่อนนุ่ม การที่มันขึ้นอยู่ริมแม่น้ำลึกทำให้มันได้รับน้ำท่าบริบูรณ์ ให้ร่มเงาที่พอเหมาะแก่สรรพสัตว์และผู้คน มักมีเสียงเอะอะอึกทึกดังอยู่ใต้ต้นเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเสียงพูดคุยดังๆ หรือเสียงลูกวัวร้องเรียกหาแม่ สัดส่วนของมันงดงาม รูปร่างสวยสง่าเมื่อตัดกับท้องฟ้าสีฟ้า มันมีชีวิตชีวาไม่รู้จักแก่ มันน่าจะได้เป็นประจักษ์พยานในอะไรต่อมิอะไรตลอดฤดูร้อนที่ผ่านพ้นจนนับไม่ถ้วน มันเฝ้าดูแม่น้ำและสิ่งที่ดำเนินไปตามริมฝั่งน้ำนั้น แม่น้ำสายนี้เป็นแม่น้ำที่น่าสนใจ กว้างใหญ่และศักดิ์สิทธิ์ ผู้เดินทางแสวงบุญมาจากทุกส่วนของประเทศเพื่อลงอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ ในแม่น้ำมีเรือเคลื่อนคล้อยไปเงียบๆ ด้วยใบเรือสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีทึบทึม เมื่อพระจันทร์ขึ้นเต็มดวง มีสีเกือบแดง ทำให้เกิดทางสีเงินบนผิวน้ำที่กระเพื่อมไหว มักจะเป็นโอกาสแห่งความสนุกสนานรื่นเริงของหมู่บ้านที่อยู่ข้างเคียงและริมฝั่งตรงข้าม ในวันสำคัญทางศาสนา ชาวบ้านจะมายังฝั่งน้ำ ร้องเพลงจังหวะร่าเริง นำอาหารมาด้วย มาพูดคุย หัวเราะ พวกเขามักจะอาบน้ำในแม่น้ำ จากนั้นจะวางมาลัยไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่ โรยเถ้าสีแดง เหลือง รอบโคนต้น เพราะมันเป็นไม้ศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกับไม้ทุกต้น ครั้นการพูดคุยและตะโกนโหวกเหวกยุติลงในที่สุด ทุกคนก็กลับเคหะสถานของตน ตะเกียงดวงหนึ่งหรือสองดวงที่ชาวบ้านผู้ศรัทธาทิ้งไว้ยังคงลุกสว่าง ตะเกียงเหล่านี้ประกอบด้วย ไส้ตะเกียงในถ้วยดินเผาบรรจุน้ำมัน ซึ่งชาวบ้านหามาได้ด้วยความยากลำบาก ต้นไม้ต้นนี้จึงมีความสำคัญยิ่ง เพราะทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นสมบัติของมัน ทั้งแผ่นดิน แม่น้ำ ผู้คน และดวงดาว ในไม่ช้ามันก็จะกลับมาอยู่กับตัวเอง เพื่อหลับไหลจนกว่าจะสัมผัสแสงแรกของดวงตะวันยามเช้า

บ่อยครั้ง ที่พวกเขานำร่างของผู้ตายมายังริมฝั่ง กวาดพื้นดินใกล้น้ำ ก่อนอื่นพวกเขานำท่อนซุงหนักมาวางเป็นฐานเชิงตะกอน ซ้อนด้วยไม้เนื้อเบาขึ้นไป ร่างของผู้ตายที่คลุมด้วยผ้าใหม่สีขาวจะถูกนำไปวางบนสุด ญาติที่ใกล้ชิดผู้ตายที่สุดเป็นผู้ใช้คบไฟจุดเชิงตะกอน เปลวไฟมหึมาลุกโชนสูงขึ้นไปในความมืด ส่องสว่างแก่แม่น้ำ และใบหน้าอันสงบเงียบของญาติมิตรผู้ตาย ตลอดจนเพื่อนพ้องที่นั่งรอบกองไฟ ต้นมะขามได้รับความสว่างบางส่วนและมอบสันติให้แก่เปลวไฟที่เต้นระริก ใช้เวลา ๒-๓ ชั่วโมงซากศพก็ไหม้หมด แต่พวกเขาทุกคนยังนั่งอยู่จนกระทั่งไม่เหลือสิ่งใด เว้นแต่เถ้าถ่านที่คุกรุ่นและเปลวไฟริบหรี่ ท่ามกลางความเงียบวังเวงอย่างยิ่งนี้ ทารกอาจร้องจ้าขึ้นมากระทันหัน แล้ววันใหม่ก็เริ่มต้น

เขาเคยเป็นคนมีชื่อเสียงพอสมควร เขานอนรอความตายอยู่ในบ้านน้อยหลังกำแพง สวนเล็กๆ ที่เขาเคยดูแลบัดนี้ถูกละเลย เขาเคยถูกห้อมล้อมด้วยภรรยาและลูกๆ ตลอดจนญาติพี่น้องที่ใกล้ชิด คงอีกหลายเดือนหรืออาจนานกว่านั้น ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต พวกเขาห้อมล้อมชายผู้นี้อยู่ ภายในห้องหนักอึ้งไปด้วยความทุกข์โทมนัส ตอนที่ผมเข้าไป เขาบอกให้คนเหล่านั้นออกไป พวกเขาออกไปอย่างเสียไม่ได้ เหลือเพียงเด็กผู้ชายเล็กๆ คนหนึ่งกำลังเล่นของเล่นอยู่บนพื้นห้อง เมื่อคนเหล่านั้นออกไปแล้ว เขาก็โบกมือให้ผมไปนั่งที่เก้าอี้ เรานั่งอยู่ครู่หนึ่งโดยไม่พูดอะไร ขณะที่เสียงของคนในบ้านและที่ถนนดังลอดเข้ามาในห้อง

เขาพูดขึ้นมาอย่างลำบากยากเย็น " ผมคิดหนักมานานหลายปีเรื่องการมีชีวิตอยู่ ยิ่งกว่านั้นคือเรื่องการตาย เพราะผมเป็นโรคร้ายเรื้อรัง ความตายดูเป็นของแปลกใหม่ ผมอ่านหนังสือหลายเล่มที่พูดถึงปัญหานี้ แต่ทั้งหมดนั้นออกจะตื้นเขิน"

แล้วบรรดาข้อสรุปทั้งหลายไม่ตื้นเขินหรอกหรือ?

"ผมไม่ใคร่แน่ใจนัก หากเราสามารถได้ข้อสรุปที่สร้างความพึงพอใจอย่างลึกซึ้งได้ ข้อสรุปเหล่านี้ก็น่าจะมีความหมายอยู่บ้าง จะผิดตรงไหนกับการมีข้อสรุป ตราบใดที่มันสร้างความพึงพอใจได้?"

ไม่มีอะไรผิดหรอก แต่จะไม่เป็นการเดินตามเส้นขอบฟ้าที่ลวงตาหรอกหรือ? จิตใจมีพลังพอที่จะสร้างมายาได้หลายรูปแบบ และการที่ผูกติดกับมันเป็นเรื่องไม่จำเป็นและไร้วุฒิภาวะ

"ผมใช้ชีวิตที่ค่อนข้างหรูหราและทำในสิ่งที่ผมคิดว่าเป็นภารกิจของผม แต่แน่ละผมก็เป็นมนุษย์ปุถุชน อย่างไรก็ตามชีวิตแบบนั้นสิ้นสุดลงแล้ว และตอนนี้ผมก็เป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ แต่โชคดีที่จิตใจผมยังไม่กระทบกระเทือน ผมอ่านหนังสือมามาก และผมก็ยังกระหายใคร่รู้เหมือนเดิมว่าเกิดอะไรขึ้นหลังความตาย ผมจะยังอยู่ต่อไปไหม หรือเมื่อร่างกายตายลงก็ไม่มีอะไรเหลือเลย?"

ขอถามได้ไหมว่าทำไมคุณถึงได้อยากรู้นักว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังความตาย?

"ทุกคนก็อยากรู้มิใช่หรือ?"

อาจจะอยากรู้ แต่ถ้าหากเราไม่รู้ว่าการมีชีวิตอยู่คืออะไร เราจะรู้ได้อย่างไรว่าความตายคืออะไร? การมีชีวิตอยู่และความตายอาจเป็นสิ่งเดียวกันก็ได้ และข้อเท็จจริงที่ว่า เราได้แยกมันออกจากกัน อาจเป็นสาเหตุแห่งความเศร้าโศกอย่างใหญ่หลวงก็เป็นได้

ผมตระหนักดีถึงสิ่งที่คุณเคยพูดเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ในการบรรยายของคุณ แต่ผมก็ยังอยากรู้อยู่ดี คุณจะกรุณาบอกผมได้ไหมว่าอะไรเกิดขึ้นหลังการตาย? ผมจะไม่บอกใคร"

ทำไมคุณถึงดิ้นรนอยากรู้นัก? ทำไมคุณไม่ปล่อยให้มหาสมุทรแห่งชีวิตและความตายเป็นไปเอง โดยไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งเล่า?

"ผมไม่อยากตาย" เขาว่า มือของเขาจับข้อมือผม "ผมกลัวความตายมาโดยตลอด และแม้ว่าผมพยายามที่จะปลอบใจตัวเองด้วยการหาเหตุผลมาอธิบายเข้าข้างตัวเอง และด้วยความเชื่อ มันก็เป็นเหมือนแผ่นไม้บางๆ ที่เคลือบความทุกข์ทรมานอันล้ำลึกที่เกิดจากความกลัวเท่านั้น การอ่านหนังสือเกี่ยวกับความตายทั้งหมดของผมเป็นการพยายามหลบลี้หนีจากความกลัว เพื่อค้นหาทางออก และด้วยเหตุผลเดียวกันกับที่ผมกำลังขอความรู้คุณอยู่ขณะนี้"

การหลบหนีใดๆ ก็ตามจะปลดปล่อยจิตใจให้เป็นอิสระจากความกลัวได้หรือ? มิใช่การหลบหนีหรอกหรือที่เป็นตัวเพาะความกลัวขึ้นมา?

"แต่คุณบอกผมได้นี่ครับ และสิ่งที่คุณบอกก็จะเป็นเรื่องจริง สัจจะข้อนี้จะปลดปล่อยผมให้เป็นอิสระ..."

เรานั่งเงียบกันอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานนักเขาก็พูดขึ้นอีก

"ความเงียบ มีผลในการเยียวยา มากกว่าการตั้งคำถามด้วยความวิตกกังวลทั้งหมดของผม ผมหวังว่าผมจะคงอยู่ในความเงียบได้และตายไปอย่างสงบ แต่จิตใจผมไม่ปล่อยให้เป็นเช่นนั้น จิตใจของผมกลายเป็นทั้งพรานและเหยื่อที่ถูกล่า ผมถูกทรมาน ร่างกายผมเจ็บปวดแสนสาหัส แต่ว่ามันเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในจิตใจผม หลังความตายมีความสืบเนื่องที่อาจระบุได้หรือเปล่า? "ฉัน"ซึ่งเคยมีความสนุกสนานเบิกบาน มีทุกข์ เป็นที่รู้จักนี้-จะยังคงอยู่ต่อไปหรือไม่?"

"ฉัน"ที่จิตใจของคุณติดยึดอยู่และที่คุณต้องการให้ดำรงอยู่สืบไปคืออะไรเล่า? โปรดอย่าตอบ แต่ให้คุณฟังเงียบๆ ได้ไหม? ตัว"ฉัน"เกิดขึ้นได้โดยอาศัยทรัพย์สมบัติ ชื่อ ครอบครัว ความล้มเหลวและความสำเร็จ อาศัยสิ่งทั้งหมดที่คุณเคยเป็นและต้องการเป็น คุณเป็นสิ่งต่างๆ ทั้งหมดที่คุณใช้ในการบ่งชี้ตัวเอง คุณถูกสร้างขึ้นด้วยสิ่งเหล่านั้น และถ้าไม่มีสิ่งต่างๆ เหล่านี้ก็ไม่มีคุณ การจำแนกแยกแยะตัวเองโดยอาศัยผู้คน สมบัติพัสถาน มโนคตินี้เองหรือที่คุณอยากให้ดำรงอยู่สืบต่อไปแม้เมื่อพ้นไปจากความตาย มันเป็นสิ่งมีชีวิตหรือเปล่า? หรือมันเป็นแค่มวลที่มีความขัดแย้งของความปรารถนา การแสวงหา ความสำเร็จ และความสิ้นหวัง ที่มีความเศร้ามากกว่าความสุข?

"อาจจะเป็นอย่างที่คุณแนะก็ได้ แต่มันก็ยังดีกว่าไม่รู้อะไรเอาเสียเลย"

สิ่งรู้ย่อมดีกว่าสิ่งไม่รู้อย่างนั้นใช่ไหม? แต่สิ่งรู้นั้นเล็กมาก กระจ้อยร่อยนัก และมีขอบเขตจำกัด สิ่งรู้คือความเศร้าโศก และคุณก็ยังกระหายใคร่ได้ความสืบเนื่องของมัน

"ขอให้เห็นแก่ผมบ้าง ปราณีด้วยเถิด อย่าใจแข็งนักเลย ถ้าเพียงแต่ผมรู้ ผมจะได้ตายอย่างมีความสุข"

อย่าดิ้นรนอยากรู้นักเลย เมื่อความพยายามที่จะรู้ยุติลง จะมีอะไรบางอย่างที่จิตใจไม่ได้ปรุงแต่งเกิดขึ้น สิ่งไม่รู้นั้นใหญ่โตกว่าสิ่งรู้ สิ่งรู้เป็นเพียงเรือลำหนึ่งบนมหาสมุทรแห่งความไม่รู้ ปล่อยให้สรรพสิ่งดำเนินไปและดำรงอยู่เช่นนั้นเถิด

ภรรยาของเขาเข้ามาพอดีในตอนนั้นเพื่อเอาเครื่องดื่มมาให้เขา เด็กผู้นั้นลุกขึ้นและวิ่งออกไปจากห้องโดยไม่มองดูเรา เขาบอกภรรยาให้ปิดประตูตอนเธอออกจากห้องและอย่าให้เด็กกลับเข้ามาอีก

"ผมมิได้เป็นห่วงครอบครัวผม อนาคตของพวกเขาได้รับการดูแลตระเตรียมไว้แล้ว ที่ผมเป็นกังวลก็คืออนาคตผมเอง ผมรู้แก่ใจตัวเองดีว่าสิ่งที่คุณพูดนั้นเป็นความจริง แต่ใจผมเหมือนม้าที่กำลังวิ่งควบโดยไร้ผู้ขับขี่ คุณจะช่วยผมได้ไหม หรือว่าอย่างผมนี้ไม่อาจช่วยอะไรได้แล้ว?"

สัจจะเป็นสิ่งที่แปลก ยิ่งคุณติดตามมันเท่าไร มันก็ยิ่งหลบหนีคุณเท่านั้น คุณไม่อาจจับมันไว้ได้ไม่ว่าด้วยวิธีใด ไม่ว่าจะเป็นวิธีที่ฉลาดลึกซึ้ง หรือใช้กลลวงอย่างไร คุณไม่อาจยึดมันไว้ในข่ายของความคิดได้ จงตระหนักในข้อนี้แล้วปล่อยวางทุกสิ่ง ในการเดินทางของชีวิตและความตาย คุณต้องเดินทางตามลำพัง การเดินทางนี้ไม่อาจมีความรู้ ประสบการณ์ หรือความทรงจำใดๆ มาช่วยทำให้คุณสบายใจได้ จิตใจต้องถูกชำระล้างให้หมดจด จากสิ่งที่มันเก็บสะสม อันเป็นผลจากการร่ำร้องหาความมั่นคงปลอดภัย พระเจ้าของมันและศีลธรรมทั้งหลาย จะต้องถูกส่งคืนแก่สังคมที่บ่มเพาะมันขึ้นมา มีแต่ความอ้างว้างโดดเดี่ยวอย่างยิ่งโดยไร้สิ่งใด

"วันเวลาของผมมีจำกัด ลมหายใจผมเหลือน้อยเต็มทีแล้ว คุณยังมาขอสิ่งที่ยากยิ่ง ให้ผมตายโดยไม่รู้ว่าความตายคืออะไร แต่ผมนั้นพร้อมแล้ว ปล่อยชีวิตผมไว้อย่างนี้เถอะ อาจมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นกับชีวิตผมก็ได้"

ความตาย...เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต‏

พระกิตติศักดิ์ กิตฺติโสภโณ

"...ร่างนั้นทอดเหยียดอยู่ในโลงไม้แคบ ๆ ใบหน้าสวยได้รูปดูซีดขาว ดวงตาหลับสนิท ริมฝีปากที่เคยช่างเจรจาคล้ายจะแย้มยิ้ม... ใครจะคิด ว่าหลังพูดคุยกันเมื่อไม่กี่วันก่อน บัดนี้ 'ความตาย' กลับพรากเธอให้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ..."

หากข้อความข้างต้นอยู่ในหน้าหนังสือ หรือเพียงเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตอย่างผิวเผิน ในที่สุดไม่นานนัก เราก็อาจลืม หรือเลือนภาพที่เห็น (และเรื่องราวอันน่าสะเทือนใจ) ได้ในไม่ช้า

ด้วยว่า เรื่องดังกล่าว เราคล้ายไม่เกี่ยวข้อง และปราศจากส่วนได้ส่วนเสียใด ๆ กับการที่ 'ตัวละคร' หรือ 'ใครสักคน' จะตายไปจากโลก...

ด้านหนึ่งความตายใกล้ชิดกับเราในฐานะเป็นสิ่งมีชีวิต

อีกด้านหนึ่ง "ความตาย" ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องผูกพัน ก็ใช่ว่าจะทำให้รู้สึกหวั่นไหว มากไปกว่าสิ่งกระทบใจชั่วครู่ยาม

แม้ความตายจะติดตามทุกชีวิต ดั่งผูกยึดไว้ด้วยโยงใยอันไม่สามารถตัดขาด แต่ลึกลงไปในจิตใต้สำนึก อาจมี 'บางสิ่ง' คอยสนับสนุนให้เราปฏิเสธ หรือหลบเลี่ยง 'ความตาย' อยู่ในที

เราจึงต่างดิ้นรนขวนขวายต่อการ "ยังชีพ" ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม 

แม้ว่าจะเป็นภาระหนัก เหน็ดเหนื่อย หรือเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานก็ตาม

ดูเหมือนว่า "ความสุข" ที่หลายคนปรารถนาอย่างไม่มีสิ้นสุด เมื่อสำรวจลึกลงไปแล้ว ก็คือการหนีห่างจากเงื่อนไขที่นำไปสู่ "ความทุกข์" "ความสูญเสีย" อันมี "ความตาย" เป็นที่สุดนั่นเอง

โดยนัยนี้ ความตาย ดั่งหนึ่งจะอยู่ ณ อีกด้าน หรือตรงกันข้ามกับขั้วของ ความสุข

แต่โดยข้อเท็จจริงแล้ว ชีวิต หมายถึง 'ความสุข' กระนั้นหรือ ?

เป็นไปได้หรือไม่ว่า ภายใต้ทุกข์ยากและรันทดท้อในความมีชีวิต มนุษย์ยังเชื่อมั่นอยู่ในที ว่าตนสามารถแสวงหาความสุขได้ หากตนยังมี "ชีวิต" อยู่ ทั้งยังหวาดหวั่นและไม่มั่นใจต่อ "ความตาย" ว่าถึงที่สุดแล้ว จะนำตนไปสู่ที่ใด

และ เป็นไปได้หรือไม่ว่า นั่นอาจเป็นเพียงแรงจูงใจที่คอยกระตุ้นเร้า เพียงให้เรา "หนีตาย" โดยปราศจากความจริงใด ๆ รองรับ ทำนองที่ว่า เมื่อหมดแรงหนี ก็พบว่าไม่มีสิ่งใดต้องกลัวอีกเลย...

หลายยุคหลายสมัย มนุษย์แสวงหาความจริง ของ ชีวิตและความตาย ผ่านหลายมุมมองและหลากวิธีการ ทั้งวิทยาศาสตร์ ปรัชญา ศาสนา ฯลฯ หรือกระทั่งศิลปะและวรรณกรรม

"ผู้รู้" พร่ำพรรณนา อธิบาย และสรุป สิ่งที่ตน "เชื่อ" และ "ค้นพบ" ครั้งแล้วครั้งเล่า ยุคแล้วยุคเล่า น่าประหลาดที่ ความจริงอันสำคัญและใกล้ชิดกับชีวิตของมนุษย์เป็นอย่างยิ่งนี้ กลับหาข้อยุติโดยรวมไม่ได้

แต่ละสาขาของ ความรู้ - ความเชื่อ ยังมีความแปลกแยกและแตกต่าง อย่างแทบมิอาจแสวงหาจุดร่วมใด ๆ 

ลึกลงไปในแต่ละแขนง กลับมีแง่มุมแยกย่อยออกไปให้ศึกษาและปฏิบัติอย่างนับแนวทางไม่ถ้วนทั่ว

หากคุณเป็นผู้ใคร่ต่อการแสวงหา ชั่วชีวิตหนึ่ง อาจไม่สามารถค้นพบความจริงของการ 'มีอยู่' และ 'จากไป' ได้รอบด้าน ทั้งนี้ มิจำเป็นต้องกล่าวถึง ความ 'ครบถ้วน' ทั้งโดยคุณภาพและปริมาณ

ศาสดาจำนวนมาก จึงชี้ทางอัน "เพียงพอ" ต่อการเป็น 'มนุษย์' ยิ่งกว่าความ "ครบครัน" อันผู้คนจำนวนมากพากันค้นหา

น่าเสียดาย ที่ส่วนใหญ่ "ความคิด" มักมีมากกว่า "ความจริง" และ "ความจริงอันเพียงพอ" มักด้อยรสชาติกว่าความอยากรู้อยากเห็นเสมอ...

บ้างกล่าวถึงความตายว่าเป็นความสูญเสีย บ้างกล่าวว่าเป็นความเปลี่ยนผ่าน บ้างกล่าวว่าตายแล้วเกิด และบ้างก็กล่าวว่า คือ การเดินทางกลับ สู่ดินแดนที่จากมา...

วันแล้ววันเล่า ที่ทัศนะเหล่านั้นวนว่ายอยู่ในวัฏฏะของมนุษย์ ส่งเสียงอยู่ที่นั่นที่นี่ ส่วนนั้นส่วนนี้ของโลก 

บ้างกระซิบ บ้างกู่ก้องร้องตะโกน

ขณะคนแล้วคนเล่าตายจากเราไป...

ทั้งที่เป็นญาติ, เพื่อนสนิท, คนรัก หรือกระทั่งคนที่เราเกลียดชัง

ถึงวันนี้และวินาทีนี้ "การเกิด" และ "การตาย" ยังดำรงอยู่ และยังมีผู้ลังเลสงสัยต่อ "ความตาย" อยู่เช่นเดิม

ทั้งที่นับวันเราจะมี "ความรู้" เกี่ยวกับความตายมากขึ้น 

และมี "สื่อ" ที่จะนำความรู้เหล่านั้นไปสู่ผู้คนได้มากขึ้น และครอบคลุมพื้นที่ยิ่งขึ้นทุกที

หรือเพียงมีความรู้ แต่กลับปราศจากปัญญา...

ครั้งหนึ่ง เคยมีคนถามท่านพุทธทาสภิกขุ ว่า ทำอย่างไรจึงจะไม่ต้องตาย 

ว่ากันว่า ท่านหัวเราะ หึ ๆ แล้วตอบว่า "ไม่มีผู้เกิด จะมีผู้ตายได้อย่างไร" ..

ไม้ขีดไฟก้านเดียว

ทำให้สำเร็จเสียแต่วันนี้อย่าเชื่ออนาคตให้มาก

จอห์น เอฟ เคเนดี้ (อดีตประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 35)

หัวใจคนเราก็เหมือนดอกไม้ หากเหี่ยวเฉาไปจะรดน้ำพรวนดินอย่างไรก็ไม่สามารถกลับมาสดชื่นดังเดิมได้

พีท ทองเจือ

กฎในยามวิกฤต

1. เจรจามาก่อน จู่โจมหลังสุด

2. ถ้าคิดจะขู่จงเตรียมรับคำขู่

อาร์โนล ชวากสเนกเกอร์

ความสำเร็จมักก่อให้เกิดความล้มเหลวเสมอ

รอย แมคคาวอย

เมื่อตอนไม่มีเงิน ปัญหาคือปากท้อง ต่อมาเงินพอ ปัญหาคือเซ็กซ์ และเมื่อมีทั้งเงินและเซ็กซ์ ปัญหาคือสุขภาพ ครั้นพอมีทุกอย่างสมบูรณ์ปัญหาคือ กลัวตาย

เบนจามิน ดิสราเอล

ถ้าท่านพูดในสิ่งที่เที่ยงธรรมผู้อื่นจะเกลียดท่าน แต่ถ้าท่านพูดในสิ่งที่ไม่เป็นธรรมพระเจ้าจะเกลียดท่าน

อริสโตเติล

ความพ่ายแพ้บางครั้งยิ่งใหญ่กว่าชัยชนะเสียอีก

x

มนุษย์เลือกที่จะคิดจะเชื่อตามที่ใจอยากเท่านั้น ความเป็นจริงอยู่แค่ปลายจมูกกลับมองไม่เห็น

ละคร พลังรัก

การทำความดีไม่จำเป็นต้องหวังสิ่งตอบแทน เพราะผลของการทำความดีจะติดตัวเราเสมอไป

จอห์นนี่ แอนโฟเน่

ถ้าต้องการขึ้นไปให้ถึงยอด จะต้องเริ่มจากข้างล่างก่อน

x

ความขัดแย้งในทางความคิดของมนุษย์เป็นพลังผลักดันให้เกิดความเคลื่อนไหวต่าง ๆ ขึ้นทางสังคม

จอห์น ดิวอี้

ความเฉียบแหลมทำให้เหนื่อยยากลำบากกาย ความฉลาดมักจะวิตกกังวล คนไร้ความสามารถไม่ต้องการอะไร กินอิ่มแล้วก็ท่องเที่ยวไปทุกแห่งหน

จางจื๊อ

ความพอดีคือจุดที่คุณภาพชีวิตกับความพึงพอใจมาบรรจบกันพอดี

เล่าจื๊อ

ไม่มีอะไรที่จะได้มาโดยไม่เจ็บปวด ยกเว้นฝุ่นผงและเล็บยาว

x

เกียรติยศของข้า……ขอให้ข้าได้พยายามเกิด และเมื่อข้าได้เกิด ข้าจะดำรงชีพอยู่ด้วยเกียรติและยอมตายเพื่อเกียรติ

นโปเลียน

ไม่มีอะไรที่ง่ายไปกว่าการแก้แค้น

ไม่มีอะไรยิ่งใหญ่ไปกว่าการให้อภัย

x

การได้รับความอุปการะช่วยเหลือ ก็มีค่ามาก ๆ เท่ากับการทำบุญคุณเช่นกัน

โทนี่ แบร์

คนกล้า เมื่อยังห่วงใยในชีวิตก็ทำกิจของคนกล้าไม่ได้

X

ไม่มีสิ่งใดที่ได้มาโดยปราศจากความเจ็บปวด

เบนจามิน แฟรงคลิน

โลกต้องการคนดี มิใช่มารับรางวัล แต่เพื่อมาช่วยทำชีวิตและสังคมให้ดีขึ้น

ฟริตจ๊อฟ คาปร้า

คนทุกคนเท่าเทียมกันหมดในความดีอันได้มาแต่กำเนิดของเขาทั้งหลาย

เม่งจื๊อ

อัจฉริยะ คือ แรงบันดาลใจหนึ่งเปอร์เซ็นต์กับเหงื่อกายอีกเก้าสิบเก้า

โทมัส เอวา เอดิสัน

ต้นไม้แห่งเสรีภาพ ต้องรินรดด้วยเลือดของคนรักชาติและทรราชย์

โธมัส เจฟเฟอร์สัน

ความเกียจคร้านทำให้ทุกสิ่งยากลำบากไปหมด ความขยันทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น

เบนจามิน แฟรงคลิน

คนโสดเท่านั้นที่เป็นผู้โชคดีในเรื่องความรัก

ออสการ์ วายด์

ยามทุกข์ยาก จึงจะได้เห็นความสามารถของตนใน

ฌอง รีโน ภ.ก๊อตซิล่า

ในตลอดชีวิตของเรามัวแต่เสาะแสวงหาสิ่งอันมีแต่จะหักลงไป ด้วยความเหนื่อยยากตลอดชีวิต แต่ก็ไม่ได้รับผลสำเร็จเป็นอมตะอย่างแท้จริง

จางจื๊อ

เพื่อนในยามยาก คือสุดที่รักอย่างแท้จริง

ทอม แฮงค์

ถ้าทุกคนคิดเหมือนกัน คนเราคงไม่ต้องคิดมาก

อริสโตเติ้ล

ความลับของความสุข ไม่ใช่การได้ทำในสิ่งที่ชอบ แต่คือการชอบในสิ่งที่ทำ

JAMES M.BARRIE

จงเรียนรู้ แม้กับศัตรู

คีอานู รีฟ

งานคือบ่อเกิดแห่งความอยู่ดีกินดีของมนุษย์

บิล คลินตัน

คนมากมายได้รับคำแนะนำสั่งสอน คนฉลาดไม่กี่คนที่ใช้มัน

Syrus

สนนราคาของความยิ่งใหญ่คือ ความรับผิดชอบ

Winston Churchill

ไม่มีความผิดใดมหันต์เท่ากับ การแสร้งว่าทำถูกต้องตลอดเวลา

Bon Jovi

การล้มละลายที่เลวร้ายที่สุดในโลก คือการสูญสิ้นแรงใจ

H.W. Arnold

อนาคตเป็นของทุกคนที่เชื่อมั่นว่าความฝันของตนสวย

Eleanor Roosevelt

ในที่สุดแล้วสิ่งต่าง ๆ จะดีขึ้นเอง

จอร์จ บุช

เมื่อเราทำอย่างดีที่สุดของเราแล้ว จงรอรับผลอยู่อย่างสงบเถิด

J. Lubbock

ปัญญาอยู่ในสมอง ไม่ใช่หนวดเครา

แบรด พิทท์

คนทำเป็นกลับสอนไม่เป็น

โชว์แมน แอนด์ ซูเปอร์แมน

หัวใจที่รักจริงย่อมไม่ลืม

เซลิน ดิออน

คนเราไม่ควรนั่งรอโอกาส และก็ไม่ควรฉกฉวยโอกาส แต่ควรจะเดินเข้าไปหาโอกาสนั้นแล้วคว้าเอามา

ดร. เสรี วงศ์มณฑา

ทำเวลาให้สูญไป คือการปล้นตัวเอง

ชารอน สโตน

มิตรภาพเปรียบเหมือนไวน์ ยิ่งเก่ายิ่งดี

จิม แครี่

สิ่งง่ายล้วนยากมาก่อน

จอห์น นอร์เลย์

ไม่เสี่ยงก็ไม่ได้

โมนิก้า เซเลส

อย่าเล่นกับความปลอดภัย นั่นแหละอันตรายที่สุด

ไมค์ ไทสัน

ผู้ไม่สงสัย ย่อมไม่รู้

เควิน คอสเนอร์

ความรู้สอนให้ถ่อมตน ความโง่สอนให้เย่อหยิ่ง

ทอม ครูซ

ทุกอย่างจะมีหาเขา ผู้ที่คงทำอะไรอย่างกระฉับกระเฉง ระหว่างที่เขารอคอย

โทมัส เอดิสัน

อย่าถ่อมตนกับคนยโส อย่าวางโตกับผู้ถ่อมตน

โทมัส เจฟเฟอร์สัน

รากฐานของความกลัวอยู่ที่ใจ มิใช่สิ่งที่เรากลัว

มหาตะมะ คานธี

หวังให้เขาปฏิบัติต่อเราเช่นไร จงปฏิบัติต่อเขาไปเช่นนั้น

ขงจื๊อ

มนุษย์ไม่มีอำนาจบังคับให้งานของตนสัมฤทธิ์ผลเสมอไป

คาริล ยิบราน

โลกนี้จะสดใสหากประชาชน หมั่นปลูกต้นไม้แห่งเมตตา

ริกกี้ มาร์ติน

เราจะไม่รู้ว่ามีสิ่งไหน จนกระทั่งมันหายไปแล้ว

X

ทนอดในสิ่งที่ทนไม่ได้ คือที่สุดของอดทน

x

ไม่มีอะไรอันตรายไปกว่า คนโง่ที่มีเหตุผล

แมทธิว แมคคอนนาเฮย์ ภ. A TIME TO KILL

คนรวย รวยขึ้นเพราะทำตัวจน คนจน จนลงเพราะทำตัวรวย

วิลเลี่ยม เช็คสเปียร์

ถ้าหากเงินไม่ใช่คนรับใช้ของท่าน มันก็จะเป็นนายท่าน คนขี้งกไม่อาจกล่าวได้อย่างเหมาะสมว่าเขาเป็นเจ้าของทรัพย์สิน เพราะเราอาจพูดได้ว่าทรัพย์สินเป็นเจ้าของเขามากกว่า 

ฟรานซิส เบคอน

พี่น้องอาจไม่ใช่เพื่อน แต่เพื่อนจะเป็นพี่น้องได้เสมอ

เบนจามิน แฟรงคลิน

มีหลายเรื่องที่ทำให้ผู้หญิงเจ็บปวดได้มากกว่าการถูกยิง

ทอมมี่ ลี โจนส์

มันง่ายถ้าจะหาใครสักคนที่คุณสนใจ แต่หากจะหาใครสักคนที่คุยด้วยได้ มันต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ภ. CO.ED CALL GIRL. (HBO)

คนที่เรารักมาก ทำให้เรารู้สึกเหมือนเป็นเศษขยะชิ้นหนึ่งเสมอ

โจอี้ ภ.ซีรีย์ เพิร์ล ทาง UBC

เรียนรู้ที่จะเป็นผู้ให้มากกว่าผู้รับ

ลูกอมฮาร์ทบีท

บอกเขาว่า สิ่งที่คุณรักที่สุดในชีวิตมี 2 คน คือเขาและก็เขา

ลูกอมฮาร์ทบีท

ให้สิ่งที่เขาต้องการ แต่เขาไม่เคยได้รับจากใคร ๆ 

ลูกอมฮาร์ทบีท

ฟ้ามีอายุยาวนาน ดินมีอายุยาวนาน เหตุเพราะฟ้าและดินมิได้ดำรงอยู่เพื่อตน-เอง จึงอาจอยู่ได้คงทน

เล่าจื๊อ

ผู้ที่ล้มอย่างน่าละอาย มีเกียรติกว่าผู้ที่ประสบความสำเร็จอย่างหน้าด้าน

คาลิล ยิบราน

ผู้ซึ่งมีความสุภาพอ่อนโยน ย่อมจะไม่รู้สึกต่ำต้อย

ขงจื๊อ

ความเผื่อแผ่ คือให้มากกว่าที่สามารถให้ได้ และภูมิใจที่เอาน้อยกวาที่ท่าน จำเป็น

คาลิล ยิบราน

จงทำให้ผู้อยู่ใกล้เขายินดี ผู้อยู่ไกลเขาอยากจะมาอยู่ด้วย

ขงจื๊อ

ความรู้และความเข้าใจ เป็นมิตรที่ซื่อสัตย์ของชีวิต

คาลิล ยิบราน

จงมั่นใจในความรักเถอะ แม้ว่ามันจะนำมาซึ่งความเจ็บปวดก็ตาม อย่าได้ปิดประตูหัวใจของเธอเลย

ระพินทรนาถ ฐากูร

ท่านไม่สามารถก้าวลงในแม่น้ำสายเดียวกันได้ถึงสองครั้ง

เฮราคลีตุส

ไม่มีการเดินทางใดจะไกล ถ้าหากเราพบสิ่งที่เราค้นหา

เอ็ดดี้ เมอร์ฟี ภ.Coming to America

ความโหดร้ายของมนุษย์ ช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน 
แต่กระนั้นความเมตตาของเขาก็ยังอุดมสมบูรณ์เสียนี่กระไร

คาลิล ยิบราน

ผู้ก้มมองแต่เท้าของตนเองย่อมไม่อาจรู้ความจริง หากคนผู้ซึมซับรับรู้ด้วยแสง-แห่งตะวัน ซึ่งเส้นทางที่เขาจะก้าวไปนั่นแหละ คือผู้รู้ความจริง

ลีโอ ตอลสตอย

ผู้ที่ไม่เห็นแก่ตัวย่อมเอาชนะใจคนทั้งหลายได้

ขงจื๊อ

รู้ว่าเมื่อไรควรหยุด รู้ว่าเมื่อไรการกระทำของเราไปต่อไปไม่ได้อีกแล้ว นี้คือการเริ่มต้นที่ถูกต้อง

จางจื๊อ

มนุษย์เรามีชีวิตอยู่ได้ ไม่ใช่ด้วยความคิดที่จะเอาใจใส่ดูแลตัวเอง แต่ด้วยความรักซึ่งมีอยู่ในตัวตน

ลีโอ ตอลสตอย

สิ่งใดที่ทำได้ในวันนี้จงทำเสีย อย่าได้ผลัดวันประกันพรุ่งเป็นอันขาด

โธมัส เจฟเฟอร์สัน

ถ้าเรารักใคร เราต้องยอมเสียสละเพื่อเขา

X

ยอมอ่อนค้อมจะคงอยู่สมบูรณ์ ยอมงอก็จะยืดตรง
 ยอมว่างเปล่าจะเต็มเปี่ยมยอมเก่าจะกลับมาใหม่
 มักน้อยจะได้รับ มักมากจะสูญเสีย

เล่าจื๊อ

การมีสติเป็นสิ่งอัศจรรย์ ตรงที่ช่วยให้เราเป็นนายของตนเองและรักษาใจตนเองให้อยู่ได้ในทุก ๆ สถานการณ์

ติช นัท ฮันน์

เธอควรจะยิ้ม ยิ้มที่สร้างความมั่นใจว่าเธอจะมีสติสมบูรณ์ ยิ้มซึ่งจะหล่อเลี้ยง ความสมบูรณ์แห่งสติ

ติช นัท ฮันน์

โลกมนุษย์นิยมกันว่า ของแปลกใหม่ ของที่ไม่เคยพบเคยเห็นเป็นสิ่งวิเศษ แทนที่จะเข้าใจว่า การชนะทุกอย่าง คือ ไม่อยากในอะไรทุกอย่างที่เป็นของวิเศษ

ฟริตจ๊อฟ คาปร้า

-ถ้าปราศจากความรัก จะไม่มีอะไรในโลกนี้มีค่าพอให้เกิดการต่อสู้

-เมื่อเรามีความหวัง เราจะมีหนทางเสมอ

เควิน คอสเนอร์ ภ.The War

ปล่อยให้ศัตรูแพ้พ่ายไป ด้วยความโกรธของตัวเอง เป็นวิธีที่ฉลาดกว่า

X

ถ้าหากขาดการควบคุมยับยั้งในตัวเองเมื่อไร จะไม่มีวันได้ในสิ่งที่ต้องการ

X

นิสัยของมนุษย์จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ย่อมขึ้นอยู่กับประสบการณ์ที่ได้รับเป็นสำคัญ การที่มนุษย์มีนิสัยที่เปลี่ยนแปลงไป ก็ย่อมมีผลกระทบถึงประสบการณ์ที่เกิดตามมาในภายหลังด้วยเสมอไป

จอห์น ดิวอี้

ไม่ใช่เฉพาะชีวิตของคนเราเท่านั้นที่เราควรตระหนักว่ามีคุณค่าสูงสุด หากแต่การรวมทั้งชีวิตของเพื่อนมนุษย์ทุกคน สรรพสัตว์ และเป็นความจริงทุกชนิด จากนั้นเราก็จะไม่หลงอีกต่อไปว่า การทำลายชีวิตผู้อื่นเพื่อความอยู่รอดของเรานั้นเป็นสิ่งจำ-เป็น

ติช นัท ฮันน์

ชีวิตคือสายโซ่ทองที่สร้างขึ้นจากข้อต่อที่แตกต่างกันมากมาย ความทุกข์เป็นข้อต่อทองอันหนึ่ง ระหว่างการยอมจำนนต่อความหวังปัจจุบัน และความหวังที่ได้สัญญาไว้แห่งอนาคต

คาลิล ยิบราน

อย่ากังวลกับสิ่งใด ๆ ปล่อยพวกมันให้เป็นไป เราจะสามารถเข้าใจมันทั้งสิ้นชั่ววันเดียวได้เช่นไรกันเล่า

จางจื๊อ

คนเราอยู่ร้อยปียังมีตาย ข้า ฯ ขอเจริญรอยตามวิ่งชนแม้ตัวจะตายก็ยอม

อุยกาย 

ทหารเอกกันตั๋ง ก๊กซุนกวน (ง่อก๊ก) จากสามก๊ก

วิธีหลีกเลี่ยงข้อหาอวดดีนั้นคือ อย่าละอายในสิ่งที่เราทำ แต่อย่าทำในสิ่งที่ควรอายเป็นอันขาด

ซิเซโร

ความเห็นอกเห็นใจ เมื่อมีอยู่ในหัวใจของผู้ใดอย่างมั่นคง จะบันดาลให้ผู้นั้นสร้างสรรค์แต่สิ่งดีงามนำประโยชน์สุขมาสู่ตนเองและผู้อื่นอย่างมหาศาล

พระพยอม กัลยาโณ

นักรบทุกคนอยากให้ความตายอันกล้าหาญมาหาเขา

แบรด พิทท์

จาก ภ. LEGEND OF THE FALL

หากสังคมไม่ยกย่องผู้ปรีชา ผู้คนก็จะไม่แก่งแย่งชิงดี หากสังคมไม่ยกย่องเชิดชูสิ่งของอันหาได้ยาก ผู้คนก็จะไม่ลักขโมย

เล่าจื๊อ

การทดสอบความกล้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ก็คือการยอมรับความพ่ายแพ้โดยไม่เสียกำลังใจ

โรเบิร์ต กรีนอินเกอร์เซล

ความจริงแล้วเสรีภาพภายนอก จักต้องสัมพันธ์กับเสรีภาพภายใน อันได้แก่ 

เสรีภาพทางความคิด ความปรารถนาและความมุ่งมั่นอย่างแยกไม่ออก

จอห์น ดิวอี้

ทัศนคติสำคัญที่สุดที่นักศึกษาสามารถสร้างเสริมให้กับผู้เรียนคือ ความอยากรู้อยากเรียนต่อไปด้วยตนเอง

จอห์น ดิวอี้

ความกล้า คือการต่อสู้ขัดขืนความกลัว การเอาชนะความกลัวไม่ใช่ว่าจะไม่มีความกลัวเลย

มาร์ค ทเวน

การกระทำอะไรเพียงตนเองสมประสงค์ แต่ทำให้ผู้อื่นได้รับความเสียหาย การกระทำนี้สมควรแล้วหรือ

พระพยอม กัลยาโณ

คนเสรีที่แท้จริงคือ ผู้ที่แบกรับพันธะของทาสที่ถูกพันธนาการไว้ได้อย่างอดทน

คาลิล ยิบราน

เป็นคนควรมีเป้าหมายของชีวิต ผู้ไร้เป้าหมายย่อมเคว้งคว้างอยู่กลางเวหน แต่คนที่ไร้จุดหมายหวังจะได้เป็นปูชนียบุคคลด้วยการทำตนให้มีคุณธรรม มีคุณค่าเป็นประโยชน์ต่อผู้คนได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่มีเป้าหมายอันสูงส่ง

พระพยอม กัลยาโณ

การศึกษาไม่ใช่การเตรียมตัวเพื่อชีวิต การศึกษาคือตัวชีวิตเอง

จอห์น ดิวอี้

การถือเอาทุกสิ่งที่ท่านต้องการ ก็ยังไม่ดีเท่ากับหยุดเมื่อควรหยุด

เล่าจื๊อ

ในพันครั้งคุณอาจจะพลาดเก้าร้อยเก้าสิบเก้าครั้ง แต่ความสำเร็จเพียงครั้งเดียว จะสามารถลบล้างความล้มเหลวทั้งหมดนั้นได้

ภาพยนตร์เรื่อง THE BROWNING VETTION

การใช้ชีวิตของคนเรานั้นถ้าปล่อยไปตามยถากรรม ตามความเคยชินไม่มีการพัฒนาให้เจริญขึ้นเรื่อย ๆ ชีวิตก็จะต่ำทรามลงทุกที

พระพยอม กัลยาโณ

กรรมของบุคคลใดไม่อาจแยกจากกรรมร่วมของสังคมได้ หากเรามีโอกาสประกอบกรรมดีส่วนบุคคล เราจงใช้แรงพลังเพื่อช่วยสร้างเสริมกรรมร่วมของสังคมในทางที่ดีด้วย

นัท ฮันน์

ความสำเร็จและความผิดหวัง ประโยชน์เอื้อสำหรับผู้ตื่นอยู่เสมอ ผู้หลับไหลก็ไร้สิทธิ์ ความสำเร็จย่อมบำเรอแก่ผู้ใจเด็ด ส่วนคนโลเลจะพบแต่ความผิดหวัง

พระพยอม กัลยาโณ

ความดีของใจอยู่ที่ความลึกซึ้ง ความดีของมิตรอยู่ที่ความรัก ความดีของคำพูดอยู่ที่ความซื่อสัตย์

เล่าจื๊อ

ความอกตัญญูเป็นบาปที่ร้ายแรง

ประธานาธิบดีแฮรี่ ชิป ทรูแมน

หากคนเราไม่ทำความผิดพลาด โลกนี้จะเป็นสวรรค์สักปานใด

ประธานาธิบดีแฮรี่ ชิป ทรูแมน

ไม่มีอะไรในเรื่องการศึกษาที่น่าประหลาดใจ เท่ากับปริมาณความโง่เขลาที่สะสมอยู่ในรูปของข้อเท็จจริงแบบเฉื่อยเนือย

เฮนรี่ อดัมส์

โดยปกติมนุษย์จะกระทำการต่าง ๆ ตามแรงกระตุ้นและความอยากของตนเองเป็นสำคัญ แต่แรงกระตุ้นและความอยากชนิดที่จะก่อให้เกิดความงอกงามทางปัญญา จักต้องเป็นแรงกระตุ้นและความอยากที่ได้รับการแก้ไขปรับปรุงให้เหมาะสมเสียก่อน

จอห์น ดิวอี้

การอยู่เฉพาะในโลกของความคิด ทำให้เราลืมวิธีที่จะ “คิดด้วยร่างกาย และไม่รู้จักใช้ร่างกายในการหาความรู้และยังทำให้เราตัดตนเองออกจากสิ่งแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติ”

ฟริตจ๊อฟ คาปร้า

เราอยู่ในสมัยที่การยับยั้งชั่งใจตนเองเป็นสิ่งที่ถูกเกลียดชัง เราไปเน้นกันที่การประสบความสำเร็จ การยับยั้งชั่งใจโดยปราศจากความสำเร็จ ไม่มีความหมายอะไร แต่การประสบความสำเร็จโดยไม่มีการยับยั้งชั่งใจ ยิ่งเลวร้ายกว่า

ราล์ฟ ไทเลอร์ ฟรีเวลลิ่ง

บ่อยครั้งที่ไม่มีสิ่งใดให้กำไรเรามากไปกว่าการนับถือตนเองที่มีพื้นฐานอยู่บนความยุติธรรมและความถูกต้องและการจัดการที่ดี

จอห์น มินตัน

ความลับแห่งการทนทุกข์ลำบากนั้นก็คือ การมีเวลาว่างคอยคิดว่าท่านจะมีสุขหรือทุกข์ ทางแก้ก็คือทำงานให้เพลินเสีย

เบอร์นาร์ด ชอว์

ความเรียบง่ายคือคุณภาพของจิตใจ ซึ่งปราศจากความขัดแย้ง 
ปราศจากการดิ้นรนต่อสู้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

กฤษณมูรติ

เครื่องหมายของคนที่ยังด้อยวุฒิภาวะคือ เขาต้องการตายอย่างมีเกียรติเพื่ออุดมการณ์ ขณะที่เครื่องหมายของคนที่บรรลุวุฒิภาวะคือ เขาต้องการมีชีวิตอยู่อย่างถ่อมตัวเพื่ออุดมการณ์อันนั้น

วิลเฮล์ม สเตเคล

รากฐานของความรู้อยู่ที่เหตุผลไม่ใช่สัญญา
 คือความจำได้หมายรู้ ชีวิตที่เต็มไปด้วยเหตุผลเป็นชีวิตที่ดีที่สุด

เฮราคลีตุส

มีดีไม่อวด อวดดีไม่มี

ภ.ยอดพยัคฆ์เปาเปียว

สิ่งที่เราได้เรียนรู้ในวัยเยาว์ เป็นเพียงเรื่องชั่วครู่ยาม คนที่เรียนรู้วิธีการที่จะเรียนต่อ จึงจะถือได้ว่ารู้เพียงพอ

เฮนรี่ อดัมส์

คนฉลาดไม่เคยนั่งและร้องไห้หาสิ่งที่สูญเสียไป แต่เขาจะหาวิธีปรับปรุงแก้ไขความเสียหายนั้นอย่างร่าเริง

วิลเลี่ยม เชคสเปียร์

ถ้านั่งอยู่ต่อหน้าความจริงเหมือนกับเด็กเล็กเตรียมพร้อมที่จะเปลี่ยนความเชื่อที่มีอยู่ล่วงหน้าทุกอย่าง ติดตามอย่างถ่อมตัวไปทุกหนทุกแห่งไม่ว่าจะเป็นห้วงเหวใด ๆ ที่ธรรมชาติจะนำเราไป เพราะถ้าไม่ทำเช่นนั้นแล้วคุณจะไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย

ธอมัส เฮนรี่ ฮักซเล่ย์

คนที่ไม่คำนึงถึงเหตุผลคือ คนดื้อรั้น คนที่ไม่รู้จักให้เหตุผลคือ คนโง่ และคนที่ไม่กล้าใช้เหตุผลคือ ทาส

วิลเลี่ยม ครัมมอนด์

การอ่านหนังสือดี ๆ ทั้งหลาย ก็เหมือนกับการได้สนทนากับคนที่ดีที่สุดในหลายศตวรรษที่ผ่านมา

เรอเน่ เดคาร์ทส์

วิธีการบ่มเพาะจิตใจที่ดีที่สุด ก็คือการลดตัณหาทางวัตถุลงไป ความประพฤติของใครคนหนึ่งถ้าหากตัณหาไม่มาก แม้ธาตุแท้ที่ดีจะเสียไปบ้างก็ไม่มากนัก ความประพฤติของใครคนหนึ่งถ้าตัณหายิ่งมาก แม้ธาตุแท้ที่ดีจะได้รับการรักษาไว้ ก็คงจะน้อยแสนน้อย

เม่งจื๊อ

ฝึกตนให้คุ้นเคยกับการทำความดีด้วยการพยายามทำความดีทีละนิดทีละหน่อย สักวันหนึ่งท่านจะรักดีเป็นนิสัย และจะรักดีตลอดไป เป็นคนดีตลอดกาล

พระพยอม กัลยาโณ

มีแต่น้ำที่นิ่งเท่านั้น ที่สิ่งต่าง ๆ จะสะท้อนภาพที่ไม่บิดเบือน มีแต่ใจที่นิ่งเท่านั้นที่จะหยั่งเห็นโลกอย่างแท้จริง

X

ความสงสัย คือรากฐานของปรัชญาทั้งหมด การตรวจสอบค้นคว้า คือรากฐานของความก้าวหน้า ความโง่เขลา คือรากฐานของจุดจบ

มิเชล เดอมองเดล

คุมอารมณ์ไว้ มิฉะนั้นมันจะทำลายเรา

อาจารย์ของเชอร์ล็อค โฮล์ม จาก ภ. เชอร์ล็อค โฮล์ม

คำตอบที่ไม่มีข้ออ้างอิงก็ไร้ประโยชน์

เชอร์ล็อค โฮล์ม จาก ภ. เชอร์ล็อค โฮล์ม 

นักปกครองที่ดีย่อมทำตนให้เป็นตัวอย่างของประชาชน และในการที่จะต้องเกณฑ์ประชาชนมาเหน็ดเหนื่อย ก็จงทำตนเป็นผู้ที่เหน็ดเหนื่อยก่อนเขาเหล่านั้น

ขงจื๊อ

จิตใจที่เห็นอกเห็นใจเป็นหน่อของเมตตาธรรม จิตใจที่รู้สึกอับอายเป็นหน่อของคุณธรรม จิตใจที่โอนอ่อนตามเป็นหน่อของจริยธรรม จิตใจที่รู้ผิดรู้ถูกเป็นหน่อของสติปัญญา

เม่งจื๊อ

ผู้รู้จักคนอื่นได้ดี ชื่อว่าเป็นผู้มีปัญญา ผู้รู้จักตนเอง ชื่อว่าเป็นผู้มีแสงสว่าง ผู้ที่ชนะคนอื่น ชื่อว่าเป็นผู้มีกำลัง ผู้ที่ชนะตนเองได้ ชื่อว่าเป็นผู้เข้มแข็ง ผู้ที่รู้จักพอ ชื่อว่าเป็นผู้ร่ำรวย

เล่าจื๊อ

ผู้ชายที่จะเป็นผู้นำครอบครัวได้ต้องมีจิตใจเข้มแข็ง ต้องไม่หวั่นไหวท้อแท้เหมือนลูกแหง่ที่ไม่ยอมโต

จินตหรา สุขพัฒน์

คนตายเหม็นไกลหนึ่งลี้ แต่คนเป็นเหม็นไกลพันลี้

มยุรา ธนะบุตร

ความรักหากไม่ศึกษาให้ดีก็เป็นเสมือนหอกดาบกลับมาทิ่มแทงตัวเอง

เจสัน ยัง ละคร ”เพื่อน”

ใครก็ตามที่จะหัดบิน ต้องหัดยืนและหัดเดินก่อน ก่อนที่จะบินได้

เอ็ดดี้ เมอร์ฟี ภ. COMING TO AMERICA

กฏแห่งอัศวิน 

จิตใจของเขารู้จักแต่คุณธรรม เขาจะประคับประคองผู้อ่อนแอ

เขาจะพูดแต่ความจริง

ความโกรธของเขาไม่ก่อให้เกิดสิ่งเลวร้าย

ภาพยนตร์ DRAGON HART

เราเติบใหญ่ในโลกที่มีปัญหา

จนแก่เฒ่าเราก็ยังมีปัญหา

อยู่ในโลกที่ไร้ซึ่งวาสนา

แต่ตัวข้ารักเพียงการดื่มกิน

หลินหูชง ภ. เดชคัมภีร์เทวดา

“ข้ามิได้ชื่นชอบรสชาดของสุรา

หากแต่ข้าชื่นชมบรรยากาศของการร่ำสุรา”

ลี้กิมฮวง ฤทธิ์มีดสั้น

คนดีในโลกนี้ไม่มีวันเงียบเหงาและว้าเหว่ เวลาที่คนชั่วร้ายเจ็บปวดต้องมากมายกว่าเบิกบานตลอดกาล

ฤทธิ์มีดสั้น

น้ำตาหาได้ชะล้างความอัปยศออกไป ยิ่งไม่อาจเสริมความผิดพลาดให้คืนกลับ หากคิดจะสำนึกเสียใจจริง ต้องนำความกล้าหาญออกมา เริ่มต้นใหม่ในวันนี้

ฤทธิ์มีดสั้น

สหายที่พึ่งพาได้ดีที่สุดคนหนึ่ง มักจะเป็นศัตรูที่น่ากลัวของท่านได้ก็จริง แต่สิ่งอันใดที่น่ากลัวเทียบได้เหนือศัตรูตัวฉกาจ ก็มักจะกลายเป็นสหายที่รู้ใจที่สุดของท่านเช่นกัน

ฤทธิ์มีดสั้น

คนที่ไม่รู้ค่าของความรัก ไม่สมควรได้รับความรักจากใคร ไม่มีค่าพอให้ใครรัก ยิ่งไม่มีค่าให้ควรคิดคำนึง แต่ที่น่าเศร้าคือ คนเรามักจะพาลไปรักคนที่ไม่มีคุณค่าเยี่ยง

นั้นเสมอ

ฤทธิ์มีดสั้น

ในโลกนี้ไม่มีบุรุษไหนสามารถเข้าใจสตรีได้แท้จริง หากผู้ใดเห็นว่ามันเข้าใจอิสตรี มันผู้นั้นช่างแสดงความโฉดเขลาออกมาให้ผู้อื่นเห็นอย่างอวดฉลาด

ฤทธิ์มีดสั้น

ผู้มีปิยะวาจา มักจะเป็นผู้ที่มิกล่าววาจาอันใดเสมอมา แต่น่าเสียดายที่มีคนรู้เหตุดังนี้น้อยมาก

ฤทธิ์มีดสั้น

การที่เรารู้สึกดีกับใครสักคนนั้น ไม่จำเป็นที่เขาจะต้องไม่มีข้อเสียใช่ไหม? ?

x 

ความรักทำให้คนเราเป็นอะไรได้ทุกอย่าง แม้กระทั่ง ตัวตลก

เกวลิน คอตต์แลนด์

ละคร หลังม่านมายา

คนโง่ ย่อมแสดงออกอย่างโง่ๆ

ทอม แฮงค์ 

(ภาพยนต์เรื่อง ฟอเรสส์ กัมม์)